Αναδιφώντας το χθες 213. Τόσο κοντά μας και τόσο άγνωστοι: Περιαστικοί οικισμοί του Ρεθύμνου (1)

 Χάρηκα διαβάζοντας προ καιρού ένα άρθρο του Γιώργου Καλογεράκη για τα Μετόχια νοτίως της πόλης, μερικά από τα οποία διασώζουν τα ιστορικά τους ονόματα: Ιρφάν, Ρισβάνη, Σκαρπίτση, Φουρφουριανού. Χάρηκα επίσης που σήμερα υφίσταται σύλλογος Κατοίκων της περιοχής αυτής, ο οποίος έχει επίγνωση της ιστορίας της και που στο νέο του συμβούλιο πρόεδρος εκλέχτηκε ο γνωστός και δραστήριος Ιάκωβος Διακουμάκης. Κι αυτό γιατί περπατώ την περιοχή αυτή συχνά, όπως άλλωστε το κάναμε στη δεκαετία του 1960 σαν οικογένειες και σαν μαθητές, κι έχω την ευκαιρία να απολαύσω όχι μόνο ένα υγιές φυσικό περιβάλλον αλλά κι ένα επίσης πολιτισμικό, ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Συχνά μάλιστα ξεχνιέμαι και κινδυνεύω από τα αυτοκίνητα στα στενά της οδού Αγίου Ιωάννη. Γι’ αυτό προτιμώ ιδιαίτερα το τελείωμα της περιοχής στο Ιρβάν Μετόχι, όταν χώνομαι στο εκεί φαράγγι και αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να υπάρχει απείραχτη φύση τόσο κοντά στην πόλη που κατοικώ. Όλο το άρθρο εδώ.

Αναδιφώντας το χθες 212. Ποδηλατοπεριήγηση στο Ρέθυμνο

 Με ένα ακόμα βραβείο τιμήθηκε το Ρέθυμνο πριν από δύο μήνες. Πρόκειται για το «BikeFriendly» που του απονεμήθηκε από τη ΝatΤour και την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης. Παρά το έχω πάψει να πιστεύω προ πολλού σ’ αυτού του είδους τα βραβεία (π.χ. βραβείο «Ευρωπαϊκής Πόλης Κρασιού 2018» χωρίς ουσιαστικά αμπελώνα), δράττομαι της ευκαιρίας του «BikeFriendly» και του προχτεσινού διεθνούς ποδηλατικού γύρου να πιέσω κατά δύναμιν για αφιέρωση περισσότερου και ασφαλέστερου χώρου στο ποδήλατο στην πόλη μας. Κι αυτό έμπρακτα, με ειδικές λωρίδες, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στα Χανιά, και όχι με κοινές λωρίδες με πεζούς, καροτσάκια, μηχανάκια, πατίνια κ.λπ.¨ολο το άρθρο εδώ.

Αναδιφώντας το χθες (212) Ποδηλατοπεριήγηση στο Ρέθυμνο

 

Με ένα ακόμα βραβείο τιμήθηκε το Ρέθυμνο πριν από δύο μήνες. Πρόκειται για το «BikeFriendly» που του απονεμήθηκε από τη ΝatΤour και την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης. Παρά το έχω πάψει να πιστεύω προ πολλού σ’ αυτού του είδους τα βραβεία (π.χ. βραβείο «Ευρωπαϊκής Πόλης Κρασιού 2018» χωρίς ουσιαστικά αμπελώνα), δράττομαι της ευκαιρίας του «BikeFriendly» και του προχτεσινού διεθνούς ποδηλατικού γύρου να πιέσω κατά δύναμιν για αφιέρωση περισσότερου και ασφαλέστερου χώρου στο ποδήλατο στην πόλη μας. Κι αυτό έμπρακτα, με ειδικές λωρίδες, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στα Χανιά, και όχι με κοινές λωρίδες με πεζούς, καροτσάκια, μηχανάκια, πατίνια κ.λπ. Παραθέτω λοιπόν σήμερα το πρόγραμμα της ποδηλατοπεριήγησης που είχα διοργανώσει στις 12 Μαΐου 2007 με τον Ποδηλατικό Σύλλογο Ρεθύμνου, επί των ημερών του ακούραστου Αλέκου Σημαντήρη. Σήμερα δεν μου είναι εύκολο να την ξανακάνω, την καταγράφω όμως ως ιδέα για κάθε ενδιαφερόμενο, από το πρόγραμμα που είχα τότε διανείμει σ’ όσους συμμετείχαν. Σημειώνω μόνο ότι τα ποδήλατα δεν μπορούν να είναι περισσότερα από δέκα σε κάθε ποδηλατοπεριήγηση, γιατί δημιουργείται σχετικό κυκλοφοριακό πρόβλημα, όχι μόνο κατά τις στάσεις αλλά και κατά τις «γρήγορες» ή «κλεφτές ματιές» της περιήγησης. Όλο το άρθρο εδώ.

Αναδιφώντας το χθες (214) Ένας συγγραφέας στην τάξη μας

 

Τα τελευταία χρόνια έχω αρχίσει να είμαι κάποτε κάποτε αρνητικός στις προσκλήσεις που μου κάνουν κάποιοι πολιτιστικοί σύλλογοι για διαλέξεις-προβολές αλλά και μερικά σχολεία, προκειμένου να καλύψουν τα προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και σχολικών δραστηριοτήτων, όπως λέγονταν παλιότερα, και από εφέτος «εργαστήρια δεξιοτήτων». Λέω σποραδικά όχι, αν και πιστεύω στις δραστηριότητες αυτές καθώς και στο ότι η κοινωνία πρέπει να μπαίνει μέσα στα σχολεία, με τη μορφή τουλάχιστον τρίτων για τα παιδιά προσώπων. Κι αυτό γιατί οι προσκλήσεις δεν είναι λίγες και, ναι μεν το πνεύμα πρόθυμον, όμως η σαρξ αδύνατος...  Όλο το άρθρο εδώ.