Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021

Μα τι γίνεται, επιτέλους εκεί στην Κυριάννα;


 Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών πριν από λίγες μέρες κι εγώ με την ευκαιρία αυτή, ως συνταξιούχος εκπαιδευτικός αλλά και ως παππούς που αναζητά την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση για τους απογόνους του, ξεκινώ μια σειρά δημοσιευμάτων, που θα μπορούσαν να τιτλοφορούνται «Σχολεία στα οποία θα ήθελα να φοιτήσουν τα εγγόνια μου». Τα σχολεία αυτά δραστηριοποιούνται στη Κρήτη. Μερικά είχα την τύχη να τα γνωρίσω και να τα καθοδηγήσω παιδαγωγικά ως Σχολικός Σύμβουλος

                                                            Ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Τρίτη 27 Απριλίου 2021

Κυνηγώντας το χθες. Μνήμη Γιάννη Σπανδάγου ΙΙΙ

 Στο σημερινό «Κυνηγώντας» θα ασχοληθούμε με τα παραλειπόμενα των τριών προηγούμενων συνεχειών, με σύντομα κείμενα που αποτελούν ουσιαστικά μακροσκελείς λεζάντες των επιλεγμένων φωτογραφιών. Στο τέλος, όπως κάθε φορά, θα ανατρέξουμε στο έργο του Γιάννη Σπανδάγου, η πενταετία από τον θάνατο του οποίου συμπληρώνεται στα μέσα Φεβρουαρίου. Θα ξεκινήσουμε με το κτήριο στο οποίο είχαμε σταματήσει την προηγούμενη εβδομάδα. Είναι εκείνο που σήμερα στεγάζει το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ρεθύμνης, που είδαμε ότι κατά σειράν είχε διατελέσει αστική κατοικία της οικογένειας Clodio, κονάκι του Σελίμ Μπέη, πρώτο διοικητήριο του Ρεθύμνου, έδρα βιοτεχνίας μεταξιού και κατοικία της οικογένειας Ζαχαρίου. Στο τέλος είχε περιέλθει σε κακή κατάσταση, που αποτυπώθηκε από τον Ιορδάνη στην πολύτιμη για το Ρέθυμνο διδακτορική του διατριβή.

Όλο το άρθρο εδώ.

Πέμπτη 1 Απριλίου 2021

Κυνηγώντας το χθες. Μνήμη Γιάννη Σπανδάγου

 


Σε προηγούμενη συνέχεια είχαμε αναφερθεί στο τζαμί Γιαχγιά Ιμπραΐμ (εκκλησία Αγίας Σοφίας ή Παναγίας Χρυσοπηγής) και στον ξύλινο μιναρέ του. Σήμερα θα συνεχίσουμε με μερικούς ακόμη μιναρέδες που οι Ρεθεμνιώτες δεν σεβαστήκαμε, αν όχι ως θρησκευτικά σύμβολα τουλάχιστον ως αρχιτεκτονικές κατασκευές. Ο μεγάλος αριθμός των μιναρέδων του Ρεθύμνου είναι ευεξήγητος, εφόσον η πόλη μας μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα ήταν μια «τουρκόπολη». Την περίοδο εκείνη, αν και η μεγάλη τουρκοκρητική μετανάστευση είχε ήδη συντελεστεί, η αναλογία μουσουλμανικού και χριστιανικού πληθυσμού ήταν ακόμη 2/1.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ.